ปัญหาคือ 3 คำนี้หน้าตาคล้ายกัน ฟีลดูเป็น “ศัพท์ทางการ” เหมือนกัน
คนไทยเลยหยิบมาใช้แทนกันแบบไม่รู้ตัว
แต่เจ้าของภาษาฟังแล้ว “ความหมายเปลี่ยนคนละเรื่อง” ทันทีลองดูประโยคที่เจอบ่อยหลายคนอยากพูดว่า “ตอนนี้ฉันทำงานอยู่”
แต่ดันพูดว่า
Actually, I work at a bank.ฟังเหมือน “จริง ๆ แล้วฉันทำงานธนาคารนะ (แกเข้าใจผิดอยู่)”
ทั้งที่เราตั้งใจจะพูดแค่ “ตอนนี้/ปัจจุบัน”หรือบางคนอยากพูดว่า “เดี๋ยวสุดท้ายมันจะสำเร็จเอง”
แต่ไปใช้ currently
Currently, it will be...
เวลาจะพูดว่า “เคย…” หรือ “ชิน…”
หลายคนเจอคำว่า used to แล้วเริ่มงงทันทีเพราะมันมี 3 แบบที่หน้าตาเหมือนกันมากused to
be used to
get used toแต่ความหมายจริง ๆ แยกง่ายมาก ถ้าจำ “คำเดียว” ของแต่ละอันได้used to = เมื่อก่อน
be used to...
เวลาเราอยากบอกว่า “มี…” ในภาษาอังกฤษ
คนไทยมักเริ่มจากประโยคแบบแปลตรงตัว เช่น❌ “Have many people.”
❌ “In this place has a coffee shop.”เจ้าของภาษาจะใช้โครงสร้างที่ธรรมชาติกว่ามาก คือThere is / There are + …
แปลว่า “มี…อยู่ / มี…ที่นี่...